Gisteravond heb ik een kaartje geschreven naar mijn nicht A Vermolen dat ik niet kon besluiten lid te worden van de door haar aanbevolen spaarkas. Daar had zij een paar dagen te voor moeite voor gedaan. Ik had haar toen voor het eerst van mijn leven gezien. Een aardige meid is ze.
Ik ben niet al te lekker, zeker een beetje kou te pakken. Het is ook. Geweldig koud. Wim en ik zijn een paar dagen ‘s middags op het ijs geweest. Vanmiddag had ik mijn fototoestel meegenomen. Maar ik heb geen foto's gemaakt. Mijn chef had natuurlijk weer wat te kanker dat ik mijn eten al voor de tijd had opgegeten.
Van mijn vergrotingsapparaat is het meeste houtwerk al klaar. Het wachten is nu nog op een paar knutselkarwijtjes van koper welke ik het liefst zaterdagmiddag doe. In afwachting daarvan zoek ik maar weer kranten uit.