Vandaag met z'n vieren wederom naar Wilhelmshôhe geweest. De Lagerführer zijn we misgelopen. Terug zijn we met de Herculesbahn geweest. Loopt niet eens erg schuin. Een insigne gekocht van Wilhelmshôhe voor 1,60 Mark.
We moesten, toen we ergens zaten erg lang op een kelner wachten en toen hij kwam en weer weg was om de bestelling uit te voeren zijn we weggelopen als een paar kwajongens. In het terugkomen zijn we ook nog in de stad wezen eten, maar dat viel niet mee, want de prijs betrof namelijk 1,20 mark met één glas bier er nog bij.
Vanavond zijn Henk [Leenhoven] en ik nog die berg tegenover Henschel op geweest. Daar is het ook schitterend. Steile wanden zijn er ook. Een beetje mot gehad met Henk [Leenhoven]. Die valt me trouwens toch een beetje tegen.
Gisteren hebben we, met inkopen doen in de winkels maar gegroet met “Heil Hitler”. Dan kijken ze je tenminste een beetje vriendelijker aan. We menen er toch niks van, integendeel.
Van de week zijn we haast een keer beboet door een agent van de hulppolitie die over de werf rond lopen omdat we te laat uit de kantine kwamen. Een paar moffen liet hij doorgaan en toen begonnen wij te kankeren dat we nu naar de meeste zouden gaan en toen liet hij ons maar doorgaan.
Toen we vanmiddag om twaalf uur naar de kantine gingen, heb ik mijn fototoestel meegenomen omdat we meteen door zouden gaan naar Wilhelmshôhe. Ook op t ‘fabrieksterrein heb ik hem om gehad maar er is niemand geweest die mij aan heeft gehouden. We hebben op Wilhelmshôhe een klein slangetje gevonden. We hebben z'n kop afgesneden, maar ze een staart bleef door kronkelen.
De lijn werd geopend in 1902 en was een elektrische bergbaan die een groot hoogteverschil overbrugde tussen het dal en het park op de hellingen van het Habichtswald. Het traject liep via meerdere haltes naar een eindstation vlak bij het Hercules-monument, vanwaar bezoekers verder het park en de waterwerken konden verkennen.
Door slijtage en hoge onderhoudskosten werd de spoorlijn uiteindelijk in 1966 opgeheven.