Vandaag is de slag gevallen, ik moet naar Duitsland. Om half één toen de bel voor het koffie drinken gegaan was, moesten drie man, waaronder ook ik op kantoor komen. Daar werd ons het verheugende nieuws mede gedeeld. Het waren Anton Visscher, Henk Leenhoven en ik. Anton heeft ze meteen allemaal goedendag gezegd, want die komt niet meer terug. Die houdt zich schuil. Hij weigert naar Duitsland te gaan. Ik was nu niet, wat je noemt, in een blijde stemming. Wij zijn meteen naar huis gegaan want in werken hadden we natuurlijk geen zin. Bovendien moesten we ons ‘s middags aanmelden bij de arbeidsbeurs. Henk en ik zijn er toen naartoe gegaan. Daar konden we kiezen tussen Kiel en ik geloof Berlijn. In geen van de twee plaatsen hadden we veel zin. Toen hebben we verlof gekregen en twee dagen uitstel om een advertentie, welke ik al eens gelezen had, op te zoeken en daar werk van te maken. We zijn toen naar Luckerath gegaan en hebben het daar besproken. Het aanmeldingsadres voor die advertentie welke ankerwikkelaars vroeg voor Duitsland was Rotterdam Bij Luckerath zeiden ze ik moesten die advertentie maar opzoeken dan zouden zij wel naar Rotterdam opbellen om ons daar de reiskosten te besparen.
Dinsdag 19 mei 1942