Wanneer zal ik toch eens dat kwellende heimwee naar huis bevrijd wezen. Vanmorgen was het weer tamelijk erg. ‘s middag is het meestal weer bedaard. Verleden week is geloof ik wat dat betreft het beste geweest. Er is hier ook geen cent hartelijkheid of medeleven. Alleen de arbeid telt hier. Bovendien kijk ik nu al een paar dagen verlangend uit naar een brief. Het is nog wel niet te laat, hij kan elke dag komen. Ze hebben natuurlijk eerst weer op bericht van mij gewacht.
Gisterenavond, terwijl het al vrij donker was, heb ik weer met die kleine blonde appeltjes geklauwd op die heuvel tegenover ons. Nu zijn ze al een stuk beter als de vorige keer, maar toch moeten ze nog blijven liggen.
Het is weer snikheet, net zo heet als je eten 's middags. Als je eet lopen de straaltjes van je gezicht.
Er is nog steeds erg weinig werk bij ons in de ankerwikkelaarrij. Dat motortje van mij is al klaar. Hess ligt te duvelen met een motor die hij gewikkeld heeft en die maar niet goed wil lopen. Zo weinig als ik het met hun wikkelen hier eens ben heb ik toch nog een ding van hun geleerd, namelijk ik heb nu een betere kijk gekregen op het schakelen van die sjabloonwikkelingen. Ik denk dat dat voor Luckerath ook wel iets zou wezen die methoden. Niet zo gauw vergissen kun je je nu.
De laatste dagen weer een beetje pijn in mijn mond 's nachts leg ik mijn ondertanden uit.