Gisterenmiddag thuisgekomen. Een zondagmiddag circa 6 uur met de auto van de school, in Heerlenheide, naar het station gebracht. Vandaar met “goederenwagens” over Maastricht en door België naar Nijmegen. De hele nacht in de trein. Een paar uur stilgestaan in Maastricht. In Nijmegen op auto’s naar Amersfoort, naar het gewezen concentratiekamp. Dat was ’s maandags. Daar weer een nacht gebleven. Dinsdag weer gehaald met auto’s en naar het station gebracht. Dan met personen treinen, veel Duitse wagons ertussen, naar Amsterdam. De steden en dorpen, die wij passeerden, was het een toeloop en gejubel van honderden mensen. Hetgeen ons al met verwachting deed uitzien naar Amsterdam, wat ons daar wel te wachten zou staan. Nauwelijks kwamen we in de buitenwijken van Amsterdam, of we wisten niet wat we zagen. De mensen stonden in drommen langs de spoorbaan, stonden op de daken, hingen uit de ramen, jubelden en zwaaiden met rood, wit blauw en oranje vlaggen. Over al stroomde het volk toe. In het station eten en enige formaliteiten en dan kon men naar huis gaan. Men kon nog een ordonnans naar je huis sturen, om ze te waarschuwen, dat je thuiskwam. Anders zouden ze misschien te erg schrikken van blijdschap. Bij mij thuis was er niemand geweest, maar er was ook niemand thuis, want toen ik thuiskwam, was m’n moeder ook net thuis. Men kon ook nog met auto’s naar huis gebracht worden, maar ik heb m’n bagage op het station neergezet en ben lopend gegaan. M’n vader en moeder erg mager. M’n moeder ziet er ook al erg oud uit, iets waar ik al zo bang voor was.
Toelichting:Zijn reis huiswaarts vanuit Heerlerheide naar Amsterdam maakte opnieuw deel uit van een georganiseerd repatriëringstransport. In deze periode reden repatriantentreinen vanuit Maastricht via België en Hasselt naar Eindhoven en vandaar verder richting Nijmegen. De spoorverbinding Maastricht–Hasselt maakte daarbij gebruik van een noodbrug over de Maas. De oorspronkelijke spoorbrug was op 8 september 1944 door terugtrekkende Duitse troepen opgeblazen; vier maanden later was de noodbrug gereed en kon het treinverkeer worden hervat.
Vanuit Nijmegen was de doorgaande spoorverbinding naar Midden-Nederland nog onderbroken. Nijmegen fungeerde daarom als overslagpunt. De georganiseerde repatriantentreinen vertrokken vanuit Maastricht en Eindhoven naar Nijmegen. Daar stapten de reizigers over op vrachtauto’s die hen naar het voormalige Kamp Amersfoort brachten. Na een overnachting werden zij vandaar per trein verder vervoerd naar onder meer Amsterdam, Rotterdam en Utrecht.
>
>