Als je zo hoort is het zaterdag en gisteren weer aardig raak geweest in Kassel. Vanmorgen volgens de radio, weer vele invliegers, maar hier gelukkig niets geweest, wel alarm gegeven.
Toelichting: Zijn ouders schrijven dat ze op 28 december eindelijk zijn brief van 30 oktober
ontvangen hebben en zijn daar erg blij mee. Ze betreuren dat ze hem geen pakket kunnen sturen, omdat het
spoorverkeer in Nederland al maanden stilligt. Via kennissen met een zoon in Kassel horen en spreken zij
geregeld over de situatie daar. Ze maken zich zorgen over de bombardementen en lezen dat Bob daarbij ook zijn
bed is kwijtgeraakt, maar zijn vooral dankbaar dat hij zelf ongedeerd is gebleven.
Ook in Amsterdam zijn de omstandigheden inmiddels zeer zwaar. Er is vrijwel geen gas, elektriciteit of brandstof
en ’s avonds gaat men vroeg naar bed. Voor verlichting gebruikt men slechts een beetje patentolie in een glas.
Vanaf 2 januari zijn de bakkers nog maar drie dagen per week open. Per persoon is er voor een hele week slechts
één brood van 800 gram en nog 200 gram beschikbaar; wie meer wil eten is aangewezen op de zwarte handel.
Zijn ouders schrijven dat er veel voor Bob wordt gebeden en zijn moeder moedigt hem aan regelmatig ter communie
te gaan. Van andere bekenden, onder wie Tinus Boogaards, is eveneens lange tijd niets vernomen. Ook uit Hulst en
Oegstgeest hebben zij al ongeveer drie maanden geen bericht ontvangen. Ondanks alles proberen ze goede moed te
houden en hopen ze op een spoedig einde van de oorlog.