Kassel is vrijwel van de aardbodem verdwenen. Gisteravond om 8:20 uur kwam er alarm. Nadat we enige ogenblikken in het tunneltje gestaan hadden en al dachten dat we weer voor niets gekomen waren, kwam er een vliegtuig in het zoeklicht. Even daarna brak de hel los. De brandende fosfor werd met massa's tegelijk uitgeworpen. Een prachtig gezicht was dat, alle kleuren had het, rood, groen, blauw en wit een schouwspel waarbij het grootste vuurwerk maar kinderspel is. Vlak bij ons in Niederzwehren stonden aldra meerdere huizen in brand. Ook in Oberzwehren kwam het fosfor naar beneden, ook een tramwagon welke ongeveer 50 meter afstand stond (de tunnel stond vol met tram wagens, tot zelfs ver daarbuiten) kreeg een brandbom. Maar vatte geen vlam, evenzo een huis daartegen over. Ook de bomen boven onze tunnel begonnen een ogenblik te branden, maar doofden weer spoedig. We waagden ons steeds naar buiten om van het schouwspel, hoe beangstigend het ook was, te genieten. Hoewel dit natuurlijk erg dom was, want alleen voor de scherven van het afweergeschut is het al gevaarlijk. En weerklonk dan weer het gegier van een bom, dan vloog heel het stelletje naar binnen, over elkaar struikelend natuurlijk. Op het laatst werd het mij toch te link en bleef ik maar binnen, vooral toen links en rechts van de tunnel branden ontstonden. Ik zal er wel spookachtig hebben uitgezien, want m'n haar is pas gewassen en hing door de beweging erg los om m'n gezicht en dan nog wel met een deken om. Ook hier in het dorp twee huizen afgebrand, en waar Tommy Brettschneider woont daar op de hof was ook een brandbom gevallen, dat is pal achter ons. Om 1:45 einden van het alarm het geen we heel in de verte hoorden gaan, hier ging niets meer, wel hadden we in ons lager nog stroom. Om half zes was ik nog in de stad geweest, wat een geluk dat we niet naar de bioscoop zijn geweest. Tommy Brettschneider en ik hebben elkaar gefeliciteerd dat we er nog zo goed af zijn gekomen. Tot zover de gebeurtenissen van gisteravond.
Vannacht hebben een paar jongens de wacht gehouden voor eventuele gebeurtenissen. Nu, vandaag zouden we met drie man naar Eisennach gaan. Gisteren hadden we al kaartjes daarvoor gehaald. We zouden twee dagen wegblijven. Maar de treinen waren zo afgeladen vol met vluchtelingen en er werd gezegd plezierritten ten strengste verboden, dus we zijn maar weer terug gegaan, temeer daar we geen vergunning hadden gekregen om te reizen, ondanks de moeite die ik daarvoor had gedaan. 's Middags zijn we de stad ingegaan, ontzettend zo als het er daar uitziet. Men kan gerust zeggen de stad is voor 90% vernield. Ik had wel veel verwacht te zien, maar dat toch niet. De lijken lagen op het Koningsplatz nog op straat. Ongeveer dertien stuks telde ik. Ook ergens anders zagen we nog een stelletje liggen. Uitgebrande trams zag je staan. In sommige straten kon je onmogelijk over het puin heen zien. We verdwaalden. Die grote warenhuizen en zaken in de Holländische Straße, totaal onherkenbaar. We moesten natuurlijk alles lopen, want de tram reed er niet meer. Er stond veel wind en je ogen zaten af en toe dicht van de stof. Toen we thuis kwamen was er geen licht, terwijl het er van morgen nog wel was.
Schattingen van de schade gaan uit van ongeveer 80% verwoeste gebouwen en woningen en 65% verwoeste industrie. In de middeleeuwse Altstadt lag het percentage van de verwoesting met 97% nog hoger. Het aantal doden wordt op meer dan 6.000 geschat. De beschrijving in het dagboek, waarin Kassel “vrijwel van de aardbodem verdwenen” lijkt, sluit daar nauw bij aan.