Gisterenavond nog alarm en al heel gauw werd er magnesium uit gegooid, niet zo heel ver weg. Ik dacht nu gaat het restje van Kassel er nog aan. Maar het bleek slechts een schijnaanval te zijn. Enkele bommen gevallen. We stonden in de kelder te bibberen als een rietje, maar dat zal wel niet van de kou geweest zijn. Vandaag ook weer een paar uur in de bunker geweest. Weer stond Kassel op enkele punten te branden toen we de bunker uitkwamen. Ze moeten Kassel de laatste dagen wel erg hebben, maar de fabriek laten ze nog al met rust en gelukkig maar. Want wie weet wat je dan weer boven je hoofd zou hangen.
Toelichting: De magnesiumlichten die Bob tijdens het avondlijke alarm van gisteren zag, waren
waarschijnlijk doelmarkeringen of verlichtingsmiddelen van de Britse Mosquito’s. De aanval was bedoeld als
afleidingsmanoeuvre en was veel kleiner dan de Amerikaanse aanvallen gisteren overdag. Toch werden enkele bommen
afgeworpen. Bobs omschrijving van een “schijnaanval” komt daarom goed overeen met het werkelijke karakter van
deze operatie.
Op 28 september volgde opnieuw een zware Amerikaanse dagaanval. Voor Mission 652 werden 262 B-24 Liberators naar
het Henschel-doel in Kassel uitgezonden; 243 toestellen bombardeerden het doelgebied. Daarbij werd nog eens 625
ton aan bommen op Kassel afgeworpen. Opnieuw werd door bewolking met behulp van radar gebombardeerd, waarna op
verschillende plaatsen in de stad branden zichtbaar waren.
De Henschel-Flugmotorenfabriek bij Altenbauna waar hij zelf werkte blijven nog steeds buiten schot.