Alles op te schrijven van de laatste dagen zou te veel gevraagd zijn. We hebben een auto ‘gehad’, een prachtig vier persoons wagentje. Daar zouden we mee naar huis gaan, maar er komen zulke rare berichten, als dat alle Ausländers onderweg opgevangen worden. Men hoort ook zoiets van, militair worden en onenigheid tussen Amerika en Rusland. We hebben dan maar besloten hier nog te blijven zo lang als dat nog gaat. Kees, Tom Ton Tournier en ik hebben een keer ingebroken in een villa in de Langemarktstrasse. Overhemden, broeken en schoenen was de buit. Ik had bovendien nog een mooie niet al te grote koffer. Daar zaten onder andere ook nog 3 paar sokken in. De Henschel fabrieken plunderen we ook. Ik heb al aan instrumenten een waarde van misschien wel duizend gulden. Alleen is het de vraag, hoe krijg ik dat thuis, maar wachten tot na de oorlog.
Onze hal, hier in Altenritte, heb ik ook maar laten leeghalen. Ook alle spulletjes van onze kamer hebben we weggegeven, we dachten toch weg te gaan. Vandaag heb ik onze kamer weer een beetje in orde gemaakt. Ik heb al vier dagen bij Brinkman geslapen, maar ik heb toch weer het plan in onze kamer terug te gaan. Ik eet zo overal en heb mij daar nog niet slecht bij bevonden.
Schieten hoor je bijna niet meer. Ik zou wel eens de radio willen horen, maar er is geen spanning. Nu weet je helemaal niets van de toestand af.