Vannacht om voor twaalf uur kwam er luchtalarm. Om twaalf uur begonnen een paar jongens te schreeuwen dat het spel weer begon. Veel schieten. Wij ons bed uit en naar die bunker gelopen een paar straten verder. Na veel gezoek in het donker, het was wel helder weer, vonden we hem, alwaar we, toen ze hoorden dat we Ausländers waren, niet in mochten, maar een eindje verder verwezen werden. Ook dat was inderdaad een goede schuilplaats. Bedden en banken stonden er in, als ook veel elektrische kacheltjes. Toen het weer wat rustiger werd, gingen we er uit maar pas waren we er uit of het schieten begon weer. Wij weer terug. Toen het dan toch weer een tijdje stil geweest was, zijn we er toch weer uit en naar huis gegaan. Pal lagen we in bed of het begon weer. Weer er uit en in de gang onder de huizen gescholen. Toen zijn we maar gekleed naar bed gegaan. Om vijf voor half vier ging het veilig signaal en heb ik me weer uitgekleed. Vanmorgen ben ik twee uur langer blijven liggen.
In de krant werd nu bekend gegeven dat de strijd in Afrika nu helemaal afgelopen was. Maar het is niet te geloven zulke draaien er aan werden gegeven om het nog als een strategische zet voor te stellen.
Ik kwam met Mette te praten en die ontpopte zich nu ook als een anti nationaal socialist.
Horloge geruild voor 12 kg. brood.