Gisterenavond moesten we ineens verhuizen naar barak 34. Daar hebben we nu zoveel moeite voor gedaan om onze kamer te schilderen. Natuurlijk moesten we veel horen over onze kamer en dat we nu weg moesten. Het was van dat stille leedvermaak. We zijn met ons zevenen op een kamer gekomen waar slechts drie man lagen, dat kwam dus goed uit. Er ligt een jongen op die NSB-er is, maar het moet toch wel een aardige jongen zijn. We konden nog een vrije kamer krijgen, maar die was niet zo schoon.
Vrijdag 26 mei 1944