Kerkrade Holland
Het is circa 10 uur ’s avonds en we zitten hier in Heerlen, eindelijk weer op Hollandse grondgebied, na bijna 2½ jaar niet meer in Holland geweest te zijn. In het geheel zijn we nu op een 12-tal dagen na 3 jaar in Duitsland geweest. Wat zal nu de toekomst ons brengen. De ontvangst in Holland was buitengewoon. Wij waren in een transport van een 40-tal auto’s. Overal stonden de mensen langs de weg ons toe te juichen. We hebben zo even 8 sneden wittebrood met koffie gehad. Ook zijn we een beetje bespoten met een desinfecterend poeder. Nu zitten we te wachten op een onderzoek door de dokter. Alles gaat snel, op z’n Amerikaans, maar vannacht zal ervan slapen wel niet veel komen.
Om zes uur vanmorgen vertrokken van Mattenberg. Om kwart over 3 passeerden wij de Rijn ver onder Keulen. Om circa half acht bij de Hollandse grens over Vaals komend en circa kwart voor negen hier in Heerlen. We hebben vanmiddag nog een drie kwartier rust gehad. We gingen nog langs Keulen, maar van Keulen zelf konden wij niet veel zien. Liege [Luik] ziet ook ontzettend uit, ook in Duren bij de grens staat vrijwel niets meer. Voor de rest hebben we niet veel Duitse steden gezien. Vrijwel alle bruggen, waar wij over moesten, waren vernield.
Toelichting: De reis naar Nederland vond plaats als een door de Amerikanen georganiseerd repatriëringstransport. De repatrianten kregen daarbij nummers toegewezen en werden groepsgewijs afgevoerd. De route liep opvallend genoeg via Luik en vervolgens via Vaals naar Heerlen. Door de grote oorlogsschade aan wegen en bruggen konden dergelijke transporten niet noodzakelijk de kortste route volgen, maar waren zij aangewezen op de door de geallieerden vrijgegeven en bruikbare verkeersroutes. Dit verklaart de omweg via Luik in België, dat voor de geallieerden een belangrijk logistiek knooppunt was.