Gisteren zijn er een stel Hollanders bijgekomen, die een paar maanden geleden in Holland van hun bed zijn gelicht. Het zijn diezelfde lui die hier in die goederenwagons hebben gezeten, die hier een paar weken terug op het terrein hebben gestaan. Ze hebben erg veel slaag gehad en bijna niet te eten, hetgeen je hun ook wel kunt aanzien, want ze zien er erg slecht en verwaarloosd uit. Wij kregen er ook vijf stuks bij, ofschoon we zelf al niets te doen hebben. Ik had eerst erg met hun te doen en heb nog wat brood voor hun gehaald, maar vandaag ben ik toch een beetje tot andere gedachten gekomen. Volgens Theo [Staats]bestelen ze hun eigen kameraden en bovendien als het onderduikers zijn, dan zijn zij weer zoveel te langer in Holland gebleven. Terwijl wij hier moesten werken en met zwarthandelaars hoef je ook niet zoveel medelijden te hebben. Daar hebben je ouders misschien nog wel iets heel duur van moeten kopen. Natuurlijk zijn en blijven het Hollanders. Maar als ze nu hier blijven en hetzelfde rantsoen krijgen dan gaat het nog.
Vanmorgen werd er ineens geroepen dat er alarm was. De lui uit onze hal vlogen naar buiten. We werden echter door de terreinpolitie teruggeroepen. Ook Engel kwam eraan te pas, die erg tekeerging tegen een paar Duitse jongens. De sirene is ook inderdaad helemaal niet gegaan, maar het zou best kunnen zijn, dat er toevallig op zo’n moment geen spanning is, want alles is door de war en overal wordt aan gewerkt.