Het is momenteel bij half negen 's morgens als ik dit schrijf. Ik weet niet of ik nu ril van de kou of van de zenuwen. Wilhelmshôhe moest al voor acht uur door de vrouwen en kinderen ontruimd zijn. Wat staat ons vandaag weer te wachten. Als je vooruit wist dat de fabriek aan de beurt was, dan ging je het terrein af, maar dat kost zoveel moeite dat kun je haast niet aldoor doen.
Dinsdag 3 oktober 1944