Gisteren viermaal vooralarm geweest. De vierde maal kwamen er 8 Engelse toestellen overgevlogen.
Ik heb gisteren niet gewerkt. Rausch had vrij gevraagd voor mij. (Gisterenavond in de kerk pech)
Vanmorgen weer naar de dokter geweest om die dranken te vragen, die ik al een paar keer gehad heb. Tevens weer gevraagd of ik een bewijs kon krijgen dat ik niet de bunker in behoef te gaan. Maar die Hollandse dokter zei dat, dat alleen in de zwaarste gevallen gegeven mocht worden. Dat was dus de grote pech.
Gisterenavond de eerste tegen de middag plotseling groot alarm. Op verschillende manieren geprobeerd eruit te komen, maar het lukte niet. Ik ben echter weer niet de bunker ingegaan, maar heb in de kelder van Bau 13 gezeten. Er is niets geweest. Volgens Joep gaan wij deze week nog weg. Strohm zou dat tegen hem gezegd hebben, maar wij moesten zelf de boel inrichten.
Toelichting:
In de brief van zijn ouders lezen wij dat zij zich grote zorgen maken over de bombardementen en hopen dat de berichten overdreven zijn. In Amsterdam is de situatie eveneens zwaar: er is geen gas of elektriciteit en zij zijn aangewezen op de centrale keuken, aangevuld met aardappelen van oom Bertus. Pakketten kunnen niet meer worden verstuurd en de post doet er lang over. Vaders fabriek ligt stil; hij hoeft slechts één dag per week wacht te lopen en krijgt wel loon. Elke maandag wonen de ouders in de Posthoorn een mis bij voor de arbeiders in het buitenland. Zij benadrukken dat Bob voorzichtig moet zijn en veel moet bidden.