Met kerstmis ga ik naar huis, vanmorgen heb ik meister Strohm weer aangesproken. Ik lied eerst dat kleine staafankertje het welke ik gewikkeld heb aan hem zien. Prima was het, zei hij. Meteen heb ik hem toen weer gevraagd of ik nog met Kerstmis verlof kreeg. Hij zei van ja en even daarna kwam hij zeggen dat ik een Urlaubschein moest halen. Dus nu is het wel zeker denk ik maar mogelijk kan de laatste instantie er nog anders over denken maar dat zal wel niet.
We hebben ook niet veel geluk. Net zitten we goed en wel een week in de barakken en ik moet zeggen het is ons wel vallen of er is weer een nieuwe ramp. Er zijn weer zo geweldig veel Hollanders gekomen waar voorlopig geen plaats voor is, zodat er nu op één kamer vijftien man moeten slapen. Toen we vanmiddag thuis kwamen hadden Ze overal al een bed boven op gezet. Nu staan er drie op elkaar. De meesten zijn Friezen geloof ik. Verheij is ook weer terug gekomen uit het ziekenhuis.