Duitse Rijk Oberzwehren-Kassel, 'Lindenhof' Altenbaunaer Straße 72 Dinsdag 13 oktober 1942

Vandaag heb ik met nog een stel andere jongens bij een boer gewerkt. Veel en lekker hebben we gegeten maar ook hard en ongewoon moeten werken. Het was jammer dat de dag met een klein incident begon. Door een misverstand hadden Henk [Leenhoven] en ik gedacht dat we alle twee mee konden maar dat zou teveel worden. Henk [Leenhoven] besloot thuis te blijven ofschoon het hem natuurlijk erg speet. Hij had echter best mee gekund want een jongen die bij Altenbauna op ons zou wachten is niet gekomen. We gingen eerst met de tram naar Altenbauna en toen met de trein naar Großenritte. Toen moesten we nog een half uur lopen naar Hertingshausen.

Toen we bij de boerderij aankwamen, wilden we meteen de schuur ingaan om te gaan werken maar een juffrouw riep van uit de boerderij dat we eerst binnen moesten komen. Toen we binnen kwamen stond er een tafeltje dekje gereed welke we in geen maanden meer gezien hebben. Brood maar nog veel meer koek koffie en melk. We konden het niet eens allemaal op. Toen moesten we bij de dorsmachine helpen de tijd vloog om vond ik en om elf uur moesten we weer eten. Nu was het aardappelen met groenten en een groot stuk spek. Eerst hadden we nog een borrel gekregen. Toen weer werken tot ongeveer half drie. Toen weer eten weer brood en koek. Toen tot ongeveer acht uur gewerkt maar die laatste uurtjes vielen niet mee hoor. We komen haast niet meer. Ik kreeg op het laatst nog een klein ongelukje. Ik hield mijn hand te diep in een bos aren, toen de vrouw het touwtje doorsneed waarmee ze vast zaten. Een diepe snee in de pink van mijn rechterhand was het gevolg. Toen ik het had laten verbinden werd ik erg duizelig, maar nadat ik van de boerin weer een borreltje had gehad, knapte ik weer gauw op. Het duurde nu niet lang meer of alles was gedaan. We gingen nu weer eten. Soep met brood en een groot stuk worst. Daarna kregen we nog bier ook. Ook hadden we de hele dag al sigaretten gehad. Toen we weggingen kregen we ieder een zakje met ongeveer vijf pond meel, een koek en voor ons allen nog een brood van wel een vier á vijf pond en nog 250 sigaretten. We waren met zeven man dus ieder vijf en dertig sigaretten en de 5 die overbleven hebben we aan Henk gegeven voor de teleurstelling. Dus het is een dag geweest van “luilekkerland” de zware arbeid niet meegerekend.

Toelichting: Op deze datum schrijven zijn ouders weer een kort berichtje. Ze hebben zijn kaart ontvangen en alles gaat goed met hen, dus hij hoeft zich geen zorgen te maken. Ze bevestigen dat geld, brieven, kranten en andere spullen goed zijn aangekomen. Het gevraagde boekje wordt opgestuurd, samen met wol in een nieuw pakket.