Vanmiddag weer op het veld geslapen, deken meegenomen. Nu vanavond toen we nog een straatje om gingen kwam ik Meester Strohm tegen, ik dacht dat ik door de grond zonk. Hij zei: "Ik meende dat je ziek was", maar hij liep tegelijkertijd door. Het zal mij benieuwen wat dat wordt.
We hebben vanavond door een nachtkijker gekeken, het was nog wel niet helemaal donker, maar het schemerde toch al aardig. Een schitterend instrument is dat. De fabriek zag je helder voor je, wel niet zo helder als op de dag, maar toch duidelijk en klaar. Met het blote oog zag je de fabriek haast niet meer. Die soldaat herkende mij nog van, van de week en vroeg waar of die blindganger dan heeft gelegen. Dus ze hebben zeker niets gevonden. Dan is het natuurlijk iets anders geweest.
Vanavond nog lange tijd alarm geweest, terwijl het nog licht was. Heel hoog zag je zwermen vliegtuigen, maar wat of dat geweest zijn, weet ik niet. Twee Engelse jagers zaten nog heel laag achter een Duits toestel aan, welke de vlucht nam of afgeschoten was, dat kon ik zo gauw niet gewaarworden, daarvoor ging alles te snel.