Dat motortje, het welk een Duitser gebracht heeft van zichzelf en wat stuk was volgens hem, is niet stuk hij wilde het ook tegelijk sterker gemaakt hebben. Wat natuurlijk niet gaat. Hij heeft het helemaal niet doorgemeten zoals hij beweerde, dat was natuurlijk maar een smoesje van hem, maar ik laat het stilletjes staan dat ding.
Ik had vanmiddag mijn bonnetje voor avondeten mee genomen naar de fabriek. In plaats van voor middageten. Meister Strohm heeft toen een briefje geschreven waarop ik eten heb gekregen.
Toelichting: Zijn zwager, zus en ouders schrijven dat ze al weken niets van hem hebben gehoord en zich zorgen maken, vermoedelijk door problemen met de post. Ze proberen hem via een buurman die naar Berlijn reist sneller een brief en een Sinterklaaspakketje te sturen, al is dat door de rantsoenering beperkt. Thuis gaat alles verder “bij het oude” en het wordt kouder.
Ze vragen hoe het met hem gaat, of hij al gewend is en of hij inmiddels Duits spreekt. Ook vertellen ze dat zijn zwager Frans was opgeroepen voor arbeid in Duitsland (bij AEG in Berlijn), maar is afgekeurd en voorlopig thuis kan blijven.
Verder delen ze wat nieuws over bekenden die ook in Duitsland werken en benadrukken opnieuw de onregelmatige post. De brief eindigt met veel persoonlijke groeten van het hele gezin en de hoop dat hij snel weer van iets van zich laat horen en uiteindelijk weer thuis zal zijn.
Ze vragen hoe het met hem gaat, of hij al gewend is en of hij inmiddels Duits spreekt. Ook vertellen ze dat zijn zwager Frans was opgeroepen voor arbeid in Duitsland (bij AEG in Berlijn), maar is afgekeurd en voorlopig thuis kan blijven.
Verder delen ze wat nieuws over bekenden die ook in Duitsland werken en benadrukken opnieuw de onregelmatige post. De brief eindigt met veel persoonlijke groeten van het hele gezin en de hoop dat hij snel weer van iets van zich laat horen en uiteindelijk weer thuis zal zijn.